Difficult choices ...

She knew that it was time for 'disapearing' ... as one of  person from 'Winner Team' she could do that. In each moment. The first idea which came to her mind was: "
" – Stay for some days and wait for reaction of Wizard ... "

... but that unexpecting time which she spent with Ted was ... yeah! It was a main reason of her decision, probably. He was so cute, kindly, gentle - in many aspects as she experienced during that crazy night. She felt suddenly that 'special feeling' inside her body. It was very pleasure memory. But!

She knew that they won't have chance create close relation. They belonged to different worlds. He didn't believe in "Magic", probably. He was ... 'only human' ... But! Maybe it was a good aspect?

"– Don't be silly! How long would you lilke to control him or to hide own power?" – she asked her soul but ... she knew the answer ... it was simplie .... She didn't want do that ... She respected him even if  ... Omg! Chosen memories and emotions were so hot.

She very liked his warm brown eyes. They were different than eyes of Magicians. His 'inside power' was suitable for her. Och! Yes! She knew that he was 'only'one of' humans from Earth but ... people had own energy too. Of course ... it was different of they - 'Magic Creatures" - but they had it still. She knew that. She felt it.

She was sure that she met really good person. He diserved for nice life. He should have kindly wife and children -  chance for 'Good Life'. She couldn't promise him that. She was almost sure that ... they couldn't future. Her thoughs and emotionas was moving around Wizard, still. She couldn't understand insinde feelings but ... He had something 'special'. For her  ... for sure ... more than of Ted.

She sighed deeply ... Chosen memories arrived to her head. Her family stories which she knew after reading "The Witch's Book". All from her 'lineage' had to know legends from past. It was like kind of lesson - for all. Their choices dependen of their knowledge. They had law to create own future if ... they were enough smart. Some of they could chance to change own life. If they got letter from Academy. She was like lucker.

Maybe that's why she decided to run away from that place. She dreamed of 'Magic'. She wanted to got diploma. She believed that one day she will be part of Academy - as Mentor. That good one. That one who care about own mentee ... or even? as worker of this institution.  She had some different 'visioms's. Not all appeared these suitable for her. But it was like only 'life experience'. She got them - in each project which she made with her team.

She suddenly had 'vison' ... They together ... But who could suitable partner for her? She didn't know still ... Future was a secret.

[ a piece ] = [ fragment ]

#piszęBoLubię      #różneTEKSTY     cykl: #Wiedźmy = Witches

"Kto nie ryzykuje, ten ... "

Raz jeszcze przebiegła wzrokiem po wydrukowanych na ładnym papierze, słowach. Wciąż nie była przekonana, jak ma na nie zareagować. Treść tego niespodziewanego dla niej listu, w jakiś tam sposób 'wywróciła do góry nogami' jej dotychczasowe życie. To znane. Ale również to lekko 'zwyczajne', którym była ostatnio w pewnym sensie zmęczona lub z którego nie była w sumie zadowolona. Oczekiwała czegoś więcej wszak. Czuła - tam gdzieś, głęboko w sercu - że nie do takiego była stworzona. Czy to na pewno był jej świat? Miała przecież wciąż wrażenie tej 'odmienności'. Jakby nie do końca należała do Krainy, w której przyszło jej funkcjonować. I te sny powtarzające się cyklicznie od pewnego czau. Czyżby czekała ją zupełnie inna przyszłość? Kim zatem była?

Miotała się pośród własnych uczuć. Pytanie powracało, ale ona nadal nie potrafiła znaleźć na nie logicznej - czyli satysfakcjonującej ją - odpowiedzi. Czy mogła odszukać taką w swoich 'sennych wizjach'? One wszak bywały takie dziwaczne. Widziała tam zupełnie nieznane sobie miejsce. Czuła jednak, że jakoś tam do niego pasuje. Może w tamtych realiach mogłaby wreszcie 'zabłysnąć'? Być kimś znaczącym? Czy nie tego oczekiwała?

Kilka dni później podjęła decyzję. Co w sumie ją powstrzymywało? Owszem, aktualna praca sprawiała jej pewną przyjemność - pomijając tę dziwną 'fascynację' Szefem. Wciąż trudno jej było poradzić sobie z określonymi emocjami. Może nadszedł moment, aby je zakończyć. Nadarzała się okazja. Szczególnie, że nigdy nie odczuwała jakiejś specjalnie silnej więzi z tymi, którzy ją dotychczas otaczali. Włączając w to jej rodziców. Może dlatego, że nie była ich 'prawdziwym' dzieckiem?

Informacja o adopcji, którą jej przekazali na pewnym etapie życia, jakoś specjalnie nią nie wstrząsnęła. Od dłuższego czasu miała wrażenie, że 'nie należy' do nich. Nie jest ich cząstką - tą przysłowiową 'krwią z krwi'. Owszem! Starali się dać jej miłość, zainteresowanie i wsparcie. Jednak 'coś zgrzytało' w tej ich relacji. Długo nie potrafiła zrozumieć powodu. Do chwili, gdy zdecydowali się o tym jej otwarcie powiedzieć. Może nawet wtedy poczuła jakiś tam rodzaj ulgi. Nie musiała już 'starać się', aby się do nich upodobnić. Nie chciała taka być, choć czuła pewną wdzięczność, że ją 'przygarnęli' i wychowali tak, jak potrafili najlepiej. Usiłowali - tego była pewna - aby czuła się szczęśliwa. Wspierali ją na tyle, na ile byli w stanie. Nigdy oczywiście nie zamierzała o tym zapominać. 

Jej przyszłość jednak, miała prawdopodobnie inny wymiar. Teraz może? nadszedł czas, aby mogła sama! o tym zadecydować. Czy była skłonna podjąć to ryzyko w tej chwili? Do czego poprowadzą ją podjęte wybory? Tego jeszcze nie wiedziała, ale ... postanowiła złożyć ostatecznie wypowiedzenie w firmie. Może - jak to mawiają - zagrała 'va banque'? Niewykluczone, że tak właśnie było. Zdecydowała pojawić się jednak w wyznaczonym - w liście - miejscu. Nie chciała wszak, aby ktokolwiek ... 'stępił jej serce' ... Pragnęła 'błyszczeć'. Może właśnie to był jej moment?

[ fragment ]

 

#piszęBoLubię     #różneTEKSTY     #cykl: #Wiedźmy

Nadejdzie moment gdy ...

Szła - wydeptaną przez wiele obcych jej stóp - ścieżką, pośród wypalonych letnim słońcem traw. Ich zapach wciąż 'wisiał' w powietrzu. Pociągnęła mocniej nosem, aby go spróbować i zakosztować tego nowego dla siebie 'aromatu'. Sprawił jej przyjemność. Poczuła to całym ciałem. Ono jakby? połączyło się z otoczeniem. Jakby było jego cząstką, z czego wcześniej nie zdawała sobie sprawy. Czyżby ono wiedziało więcej, niż jej umysł?

Ten sen powtarzał się, odkąd skończyła 26 lat. Nie wiedziała, co właściwie może oznaczać. Czy był jakimś 'znakiem', który powinna wziąć pod uwagę? Ale ona przecież, nie wierzyła w coś takiego, jak 'Magia'. Jej dotychczasowe życie było proste. Utkane ze zwyczajnych spraw - nie oczekiwała niczego więcej. Czy bowiem mogła?

Pewnego dnia otworzyła skrzynkę na listy, spodziewając się, że znajdzie tam kolejne 'broszurki reklamowe', których należało się pozbyć. Owszem! Były tam i one. Ale! pośród upchanych - niezbyt często tam zaglądała - ulotek, znalazła pewną kopertę - w kolorze różowym. Ta barwa była dla niej zaskakująca, więc ... zdecydowała się ją zachować. Postanowiła zapoznać się z nią ... ale później. Letnie upały ją lekko wykańczały. Zarówno ciało, jak i umysł działały na wolniejszych obrotach. Aktualnie panujące temperatury nie były tymi, które lubiła. 

Odłożyła 'tajemniczą kopertę' na stolik i z westchnieniem ulgi usiadła na kanapie. Perspektywa weekendu - czasu, który mogła spędzić tylko tak, jak sobie tego życzyła - wyglądała zachęcająco. Miała nadzieję, że zapomni przez te dni o pracy, jak również ... o pewnych emocjach. Tych, z którymi nie umiała sobie poradzić. Tych, które były ściśle powiązane z jej szefem - niezwykle przystojnym oraz intrygującym facetem. Tworzył wokół siebie atmosferę, obok której trudno było przejść obojętnie. Miał pewien Urok ... nie tylko ona była podatna na ten rodzaj energii. Walczyła jednak ze swymi emocjami. Facet miał przecież rodzinę. Nie było istotne - dla niej - jak te relacje wyglądały w rzeczywistości. Nie zamierzała się angażować w coś, co .... - z jej perspektywy - nie miało sensu. Romans? Nie była takim zainteresowana. "Przygody" - a szczególnie te powiązane z jej życiem zawodowym, nie interesowały jej. Była wystarczająca inteligentna. Nie planowała 'wikłać się' w dziwne oraz? - może 'niebezpieczne' nawet relacje. Z pewnością jej 'kariera' nic na tym by nie zyskała - w dłuższej perspektywie. Nie chciała być zależna ... od nikogo.

Przypomniała sobie o 'tajemniczej kopercie' dopiero wieczorem. Sięgnęła po nią, bez większych emocji, choć - jej kolor - był intrygujący. Rozerwała papier, chcąc jak najszybciej 'dostać się wnętrza'. Wyjęła pismo i zaczęła czytać treść. Z każdym słowem doznawała odmiennych emocji. Uczucia się mieszały. Nie była pewna, którymi ma się kierować. Miała wciąż wybór: zapomnieć o przeczytanych słowach, bądź podążyć za nimi. Nawet jeśli były zaskakujące. A może wprost przeciwnie? Pozwalały zrozumieć, dlaczego tak często miała to poczucie 'inności". Może faktycznie, należała do innego świata?

Czy była jednak gotowa, aby go poznać?

[ fragment ]

#piszęBoLubię     #różneTEKSTY     cykl: #Wiedżmy

Kiedy możemy ... ?

Istota zwana przez wiele innych postaci - "Bogiem" (choć w różnych językach), zamyśliła się na chwilę. Bliska relacja z Energią sprawiała, że ... wciąż była aktywna - ta chęć tworzenia. Nowych przestrzeni, idei oraz 'ciał', w które Ona - wciąż zgadzała się 'tchnąć życie'. Czuł wdzięczność. Nie tylko oczywiście za to. Dumą napawała go myśl, że doczekali się Potomków. Jego potrzeba kreowania pozwalała, aby każdy z nich, doczekał się w odpowiednim momencie - pewnej 'schedy'. Mogli nią w pewnym stopniu 'zarządzać' - pod jednak czujnym okiem tego, który ją podarował. Zgodnie z określonymi zasadami, które On 'wyznaczył. 

Gdyby ktoś Go o to spytał ... odpowiedziałby prawdopodobnie, że nie jest aż tak przekonany do pomysłu, aby pewną część stworzonej ostatnio przestrzeni, przekazać najmłodszej latorośli. Wszechświat był trochę inny od swojego rodzeństwa. Najbardziej spontaniczny - choć może to wynikało właśnie z wieku. Tej cechy lekko się z jego strony obawiał. Istotom z tej części tzw. "Galaktyki" podarował przecież coś, co nazwał 'wolną wolą'. Mogli sami decydować o własnym życiu. Czy jednak zostanie to uszanowane? 

– Czy sądzisz, że On jest naprawdę gotowy? Ma być przecież ... - no, przynajmniej na początku, zanim się nie wdroży w nowe obowiązki - tylko obserwatorem. Nie powinien się w jakikolwiek sposób 'mieszać' w to, co dzieje się w 'podległych' Mu Krainach ...  – pytał o to - może nazbyt często - Energię..

Ta patrzyła wtedy z czułością, na Jego zafrasowane oblicze. Nierzadko przybliżała się, aby przekazać jakąś cząstkę swojej Mocy. Od razu czuł się lepiej. Wszelkie jego 'bolączki' odpływały w nicość, gdy mógł czerpać od Niej siłę. Była niesamowita! 

– Jeśli dałeś pewnym istotom tę ... jak to nazwałeś? Ach! 'wolną wolę' ... Dlaczego nie mógłbyś pozwolić na to, aby Wszechświat zaczął podejmować własne decyzje? – wyjawiła swoje zdanie. Może, jako matka miała więcej wiary? Kierowała się emocjami, a On może bardziej rozumem? Obserwował jednak ostatnio swego najmłodszego syna. Dostrzegał w nim wiele pozytywnych cech, ale i również takie, które go lekko niepokoiły. 'Młodość' miewa wszak różne fantazje. Jest pewną zagadką. 

– Twoje argumenty ... są jak zawsze - przemyślane! – uśmiechnął się. Po raz nie wiadomo już który, uwierzył w Jej osąd. Miała jakiś 'ukryty zmysł'. Lubił się Jej radzić w różnych kwestiach. Dobrze było wysłuchać Jej opinii oraz sugestii. – Przekonałaś mnie! Dostanie swoją szansę lub ... he, he .. jak to mówią? 'swój kawałek tortu' – roześmiał się, lekko rozbawiony własnym żartem. Ona zrobiła to samo. A potem skupili się na tym, aby podziwiać ... wybrany skrawek nieba.

[ fragment ]

 

#piszęBoLubię     #różneTEKSTY     cykl: #Wiedźmy

Ważne, aby się odnaleźć ...

Akademia ... była dla niej obecnie, niczym ... stara fotografia w albumie, do którego zagląda się z jakiegoś tam powodu. Jaką zatem motywację miała ona? Właśnie teraz? Czy mógł być 'nią' ten prawie nieznany jej w sumie facet? Owszem, lubiła otaczać się mężczyznami. Nierzadko odczuwała jakąś 'dziką satysfakcję' z faktu, że to oni 'musieli' wykonywać jej polecenia. Choćby w tzw. 'sferze zawodowej' - jak to nazywano w tej Krainie. Lubiła żyć na Ziemi. Takiego wyboru dokonała po tym, gdy ... okazało się, że dyplom ukończenia Akademii - dla niej przynajmniej - nie jest 'złotą kartą'. Nie była naiwna. Miała świadomość, że wśród tych wszystkich studentów i absolwentów, ci o szarych oczach mieli najtrudniej. Nierzadko czuła się jako ta, będąca najniżej w 'magicznej hierarchii'. 

Ukończenie tej akurat Uczelni, dawało jednak również inne korzyści. Miała sposobność przecież, aby poznać zarówno Magów - a Ci wszak stworzyli to miejsce - jak i Wiedźmy oraz Czarodziejów - takich, jak ona. Istot o 'pochmurnych oczach' - jak często ich nazywano podczas różnych towarzyskich pogawędek. Faktycznie, określenie miało swoje logiczne wytłumaczenie. Ona sama miewała chwile, gdy czuła się niczym to 'zjawisko natury'. Najczęściej zwiastujące burzę. Drzemało w niej tyle ukrytych emocji, których nie potrafiła ostatecznie okiełznać. Wymykały się 'jakoś tam' spod jej kontroli. W najmniej oczekiwanych momentach. Wiedziała, że nie działa to na jej korzyść, ale ... obiecała sobie, że będzie jednak 'twarda'. Nie będzie zwracała uwagi na to, jak postrzegają jej osobę, inni. Parła do przodu, zdobywając kolejne cele. Poczucie wygranej miało wystarczająco dobry smak. Delektowała się nim przez kolejne dni, napędzając samą siebie - by sprostać nowym wyzwaniom.

Obecne stanowisko i firma, przynosiły jej wiele satysfakcji. Cieszyła się, że dokonała takiego właśnie wyboru. Tutaj otaczali ją 'zwykli ludzie'. Miała nad nimi pewną władzę. Mogła korzystać ze 'sztuczek', które opanowała w Akademii. Nauczyła się ich przecież - w trakcie realizowania różnych projektów. Nie pamiętała już, ile ich było. Każdy z Uczestników szedł własną ścieżką i trybem. Wszyscy jednak mieli szansę - na uzyskanie dyplomu - jeżeli faktycznie! im na tym zależało. Może tylko nie w tym samym czasie. Ona pragnęła udowodnić coś samej sobie. Odkryta przypadkiem ...  'tajemnica pochodzenia' podziałała na nią, niczym 'wyzwolenie'. Zrozumiała, że ... ma prawo być 'inna' od otaczających ją do tej pory osób. Ta 'różnica' dawała jej również szansę na wybór odmiennego życia, niż to, które prowadziła do tej pory. Moment wstąpienia w 'szeregi Akademii' był na swój sposób, przełomowym.

To właśnie pobyt tam sprawił, że 'wyzwoliła' pewne ukryte w niej, zasoby określonej energii. Doskonaliła własne, odziedziczone po przodkach, umiejętności. Zaczynała rozumieć i dostrzegać wiele wątków, które dotychczas pomijała. Odważyła się wreszcie, aby korzystać ze swoich 'mocy'. A gdy to nastąpiło - przekroczyła własne 'granice' - nie miała już większych skrupułów, aby z tego korzystać. Jeśli nie mogła stać się 'pełnowymiarową cząstką' Społeczności Akademii po obronie dyplomu, to ... co miała do stracenia? Mogła iść indywidualną ścieżką. I to postanowiła zrobić.

Potrafiła szybko łączyć informacje, wyczuwać emocje, przewidywać potencjalnych partnerów lub kontrahentów. Ta umiejętność dawała jej pewną przewagę nad tymi, którzy ją otaczali. Niczym myśliwski pies potrafiła 'wyniuchać' szansę na najlepszy interes. Bawiło ją to. Fascynowało. Podniecało też może ... Te swoiste 'wyścigi' wywoływały w niej skoki adrenaliny. Czuła się niczym łowca. Czasem przyczajony gdzieś, wtopiony w tło, ale wciąż czujny i gotowy, aby zareagować. A potem cieszyć się swoim 'trofeum'.

Domyślała się, że stworzony przez nią 'zespół' w aktualnej firmie, nie czuł z nią specjalnie dobrych relacji. Wymagała od nich zbyt dużo. Oczekiwała, że będą gotowi na każde niemal jej skinienie. Nie brała - może to było samolubne? - pod uwagę faktu, że każdy z nich miał swoje życie. Niekoniecznie obracające się wokół pracy, dzięki której otrzymywali całkiem niezłe wynagrodzenie. Nawet jeśli niektórzy nie posiadali rodziny. Tych, mających czasem na utrzymaniu zarówno żony, jak i dzieci ... mogła traktować 'lżej'. Potrafiła wczuć się w ich emocje. Tzw. 'singli' jednak ... specjalnie 'nie oszczędzała'. Wbrew temu, co mogło się wydawać jej podwładnym ... miała całkiem dobre o nich informacje. Interesowała się ich prywatnym życiem. Ta kwestia była przecież dość istotna, z perspektywy zaangażowania się w projekty, które dla nich przygotowywała.

Nie pamiętała już teraz, co zwróciło jej uwagę na Teda. Pominęła kwestię jego 'atrakcyjności fizycznej', bo z tą potrafiła się jakoś 'uporać'. Owszem! Przyjemnie było popatrzeć na tego wysokiego faceta, który miał z pewnością ... niezłe ciało, ukryte pod ubraniem. Posiadał coś jeszcze ... jakąś wewnętrzną wrażliwość. Odbijała się ona w jego brązowych, aksamitnych oczach. Oczywiście tylko wtedy, gdy myślał, że nikt go nie obserwuje. Ona jednak miała swoje sposoby. Była wszak Czarodziejką, o czym oczywiście nikt z jej współpracowników nie wiedział. Tak było lepiej. Nie było sensu, aż tak się 'odsłaniać'. Nie wszyscy byli gotowi na pewne 'objawienia'. Wiedziała o tym. Wystarczająco dobrze ...

Dostrzegła więc to - czego może on sam nie był świadomy - fascynację kimś "z jej świata". Czy mogła ona mieć jednak ... 'szczęśliwe zakończenie' - dla niego? Tego akurat nie była pewna.

[ fragment ]

 

#piszęBoLubię     #różneTEKSTY     cykl: #Wiedźmy

Nadejdzie czas, gdy ...

Od chwili ich rozstania ... jeszcze bardziej zawładnęła jego myślami. Z trudem funkcjonował. Szczególnie w pracy. Stało się to chyba widoczne również dla jego szefowej. 'Łapał' jej spojrzenia, za którymi kryły się pytania. Nigdy nie zadane, gdyż łączyły ich tylko zawodowe relacje. Był przekonany, że oboje nie darzyli się specjalnie sympatią. On był tylko jednym z kilku jej 'sługusów'. Facetów, będących jej podwładnymi, którzy musieli wykonywać jej polecenia - najlepiej szybko. Najchętniej - bez większych problemów i bez zbędnych komentarzy Wyglądało to trochę tak, jak by specjalnie otaczała się głównie mężczyznami. Aby nimi 'rządzić'. Nie oczekiwał więc, że mogłaby - akurat w jego przypadku - wykazać się jakąś cząstką empatii. Tak zwyczajnie ... 'po ludzku'. Każdy z pracowników miał przecież własne życie, które różnie się układało. Posiadali też indywidualne emocje - a nie było tak łatwo uporać się czasem, ze swoimi uczuciami.

On ostatnio miał z tym problem. Jego ciało i dusza tęskniła za nią. Nie było dnia, aby o niej nie pomyślał. Nie zastanawiał się, gdzie obecnie jest i co robi. Próbował ją odszukać. Bywał nawet częściej, w dobrze znanym sobie pubie - tam, gdzie się spotkali po raz pierwszy. Miał cichą nadzieję, że może tam od czasu do czasu zagląda, jak on. Liczył, że spotka tam kogoś, kto również ją zna - ale lepiej. Na tyle, aby mieć do niej jakikolwiek kontakt. Jakoś go pozyskać, nie budząc specjalnego zainteresowania, dlaczego mu na tym zależy. Niestety, żadna z tych aktywności nie przynosiła efektu. Nawet jego kumpel, 'Czarodziej Tom' nie potrafił pomóc. 

Okazało się bowiem, że również i jemu przedstawił ją ktoś - dokładnie tego wieczoru. W lokalu było wtedy, bardzo wiele osób. Nierzadko odbywały się tu zarówno koncerty, jak i tzw. 'imprezy firmowe'. Te bardziej oficjalnie, jak również te mniej. Towarzystwo mieszało się i czasem faktycznie trudno było ocenić, kto i kogo zna. Zdarzały się jakieś 'chwilowe fascynacje' nowymi osobami. Spontaniczne i nie prowadzące w sumie do niczego więcej - poza luźną wymianą poglądów - pogawędki. Tom przyznał się mu, że kobieta zrobiła na nim 'dziwne wrażenie'. Miała w sobie coś, co trudno mu było logicznie wytłumaczyć. Czuł od niej jakąś energię, która była zbyt 'mocna' dla niego. Fascynowała, ale również lekko go odstraszała. Pomysł, aby ich poznać - gdy tylko zauważył, że jednak on pojawił się w pubie - wydał się Tomowi trochę zabawny. Śmiał się potem, że to było tak, jakby 'rzucił go na pożarcie' - ale tylko dla żartu.

Zapewne nie zdawał sobie sprawy, że będzie miała ta niespodziewana znajomość taki finał. Skąd w sumie mógł wiedzieć, że kobieta tak go zauroczy. On się jej nie bał. Owszem, może czuł się inaczej w jej towarzystwie ... te jej tęczówki w kolorze soczystej, wiosennej zieleni, które co jakiś czas jaśniały jakimś wewnętrznym blaskiem, przyciągały go. Był niczym ćma lecąca ślepo do światła. Nawet jeśli będzie oznaczało to jej koniec. Pozwolił, aby 'się działo'. By to 'Coś'! toczyło się własnym rytmem, może wybijanym przez ten słynny 'Wszechświat'. Zaufał instynktowi ...

Tylko gdzie go to zaprowadziło? Chyba w 'ślepy zaułek', w którym wciąż tkwił, naiwnie wierząc, że znajdzie jakieś wyjście. Chciał może przekonać samego siebie, że ten wspólnie spędzony czas miał i dla niej jakieś znaczenie. Karmił się wyobrażeniami, że ona zapragnie ... zostawić jednak za sobą jakieś ślady. By on ją mógł odnaleźć.

"– Kto znika ot tak?" – zadawał sobie to pytanie tak wiele razy. Nadal nie odnalazł odpowiedzi i czuł coraz większą frustrację tym faktem. Próbował więc o niej zapomnieć. Jak na razie bezskutecznie. Wspomnienia jej uśmiechu, głosu, delikatnego dotyku i tej specyficznej 'aury', którą wokół siebie roztaczała, wracały - niczym bumerang. Tkwiły w nim głęboko. Niemal przyklejone do jego duszy. Jak długo to mogło potrwać? Tego nie wiedział nikt. Nawet ... 

***

Wszechświat westchnął głęboko. Był ciekaw, co nastąpi i kiedy. Nawet rozważał - czy w jakiś sposób nie 'wmieszać się', przynosząc powiew zmian. Zastanawiał się też, ile z tych emocji i jak długo, przetrwa. Przy jakiej sile oderwą się od umysłu mężczyzny, którego właśnie obserwował - na jednym ze swoich ekranów. Nie znał go. Nie był w żaden sposób z nim związany - ani prywatnie, ani służbowo. Pełnił przecież - poniekąd - rolę obserwatora, choć mógł niemal w każdej chwili włączyć się w wybrany 'bieg wydarzeń'. Czy i kiedy powinien zareagować? A może należało po prostu poczekać. 'Natura' wiedziała, co robi. Rzadko kiedy się myliła. Może dlatego, że miała pewne 'wypracowane zasady'. Wszystko niemal miało swój określony czas i miejsce. Nic nie mogło trwać wiecznie. Zmiany były nieuniknione.

[ fragment ]

#piszęBoLubię     #różneTEKSTY     cykl: #Wiedźmy

Emocjonalne dylematy ...

Pierwszy raz przydarzyło mu się 'Coś Takiego'. Nigdy wcześniej bowiem 'nie stracił głowy' dla żadnej poznanej kobiety. Oczywiście! Zdarzało mu się jakoś tam wybranymi zauroczyć, ale ... nie wykraczało to raczej poza ramy krótkotrwałej fascynacji. Najczęściej jednak ciałem. Tym razem było zupełnie inaczej. Można byłoby nawet rzec, że 'zwariował na jej punkcie'. Miała w sobie niemal wszystko to, co chciał widzieć w osobie płci przeciwnej, która ... może stałaby się jego towarzyszką życia. Do tej pory zupełnie nie zaprzątał sobie głowy tematem rodziny. Piął się wciąż po tzw. 'szczebelkach kariery', aby osiągnąć pewien wygodny dla niego status. Powiązany oczywiście z gratyfikacjami finansowymi. Pragnął w końcu ... 'żyć na poziomie'. Czyli: nie martwić się sprawami, którymi żyli nierzadko jego znajomi w podobnym wieku. Kredytami. Opłatami. Bądź znalezieniem dodatkowej gotówki na niespodziewane wydatki - najczęściej związanymi z posiadanymi już dziećmi. Jego wciąż te tematy nie dotykały. 

Otrzymał od ukochanego dziadka mieszkanie, w którym lubił spędzać czas. Szybko stał się jego prawowitym właścicielem. Świadomość posiadania swojej własnej 'bezpiecznej przystani' działała na niego kojąco. Lokalizacja była zresztą wyjątkowo korzystna. Osiedle miało dobrą komunikację z centrum miasta, w którym mieszkał. Codzienny dojazd do pracy nie stanowił zatem większego problemu. Jego samochód w ciągu tygodnia, rzadko opuszczał miejsce parkingowe, ukryte w 'czeluściach zabudowań'. Jednocześnie było oddalone od ulic, będących tymi najbardziej uczęszczanymi. Widok z balkonu miał wyjątkowo sympatyczny. Sprawiało mu przyjemność spoglądanie na 'pierwszą linię' drzew, będących częścią pobliskiego lasu. Przez otwarte okna wpadały odgłosy ptasich treli. Niekiedy też jakieś nawoływania dzikich zwierząt. Czasem radosne poszczekiwania psów, które doczekały się swojego spaceru. Uwielbiał siadać w fotelu i nasłuchiwać tych odgłosów. Relaksowały go po trudach 'dnia codziennego'. A te bywały naprawdę trudne do zniesienia. Głównie ze względu na jego szefową. Ten 'babsztyl' był niezwykle trudnym partnerem we współpracy. Nie to, co ...

Myśli ponownie pobiegły do poznanej niespodziewanie kobiety. Nie miał pojęcia co sprawiło, że pozwoliła zaprosić się do jego mieszkania 'na drinka'. Przesiedzieli bowiem w pubie do chwili zamknięcia, nie mogąc się jakoś rozstać. 'Niedobitki' różnych gości zbierały się do wyjścia, podobnie jak oni. Pod wpływem impulsu zaproponował, aby wpadli do niego. Liczył się z odmową. Oferta miała pewne 'podteksty seksualne', których był świadomy. Ona z pewnością też. Rzadko kiedy jakaś poznana kobieta, korzystała z jego propozycji. Większość starała się trzymać zasady: 'Nie idę do łóżka z facetem po pierwszej randce'. Akceptował to. Nie miał przecież wyjścia. Zwykle wystarczyło trochę poczekać. On bywał cierpliwy. Nie spieszył się. Nie było sensu naciskać. Tak przynajmniej wynikało z jego osobistych doświadczeń. Starał się czerpać pewne nauki od życia. Wzbogacać wciąż swoją wiedzę. Na wielu polach.

Zaskoczyło go więc, że tak 'łatwo' zgodziła się, aby wrócili razem. Do niego. Zdecydowanie wolał znaleźć się w swojej znanej przestrzeni. Tam czuł się bezpiecznie. Mógł 'być panem sytuacji'. I starał się - niemal od pierwszej chwili - dobrze wywiązać z roli gospodarza. Zarówno barek, jak i jego lodówka były do ich dyspozycji. Ten obszar - 'smakowych doznań' różnego rodzaju - był mu bliski. Lubił zjeść coś smacznego i zarazem pożywnego. Nie miał oporów, aby przywdziać kucharski fartuch i 'stanąć przy garach'. Wizja przygotowania dla niej śniadania była całkiem kusząca. Podobnie jak ona sama. Te jej nieziemsko zielone tęczówki sprawiały, że ... niemal z przyjemnością topił się w ich odmętach. Było w niej coś, co budziło w nim nowe emocje. Odczuwał jakąś tkliwość, a jednocześnie czuł się pobudzony. Uczucia mieszały się ze sobą, powodując pewien mętlik w głowie. Było to jednak przyjemne doznanie. Chciał przedłużać je bez końca. Podobnie, jak ... 

Pewien rodzaj dreszczu przeszedł przez jego ciało, gdy przypomniał sobie chwile ich bliskości. Momenty 'zespolenia' jego ciała z jej, jak również i dusz obojga. Pragnął dawać i otrzymywać. Chciał iść za głosem wspólnych fantazji i mógł to robić. Bezbłędnie niemal odczytywała jego pragnienia. 'Wchodziła w rolę' tak, jakby i jej sprawiała ona przyjemność. Nigdy wcześniej seks z żadną kobietą nie przyniósł mu tyle satysfakcji. Otworzyła się na niego. Zaufała. Pokazała prawdziwe emocje. Doświadczali ich razem, dostrajając się ciałami. Te momenty były takie .... Ekscytujące!

"Dlaczego więc nie wziąłeś od niej numeru telefonu?" – pytanie uporczywie kołatało mu się po głowie od jakiegoś czasu. A konkretnie od chwili, gdy uświadomił sobie, że ona dawno zamknęła za sobą drzwi. Czy mógł pozwolić, aby zniknęła definitywnie z jego życia? Po tym, czego wspólnie doświadczyli? Wierzył, że ta niespodziewanie nawiązana relacja ma szansę na przyszłość. Nie chciał jej kończyć. Był tego pewny, jak niczego wcześniej. 

***

Nie zdecydowała się skorzystać z windy. Pewien emocjonalny chaos opanował jej umysł. Nie przypuszczała, że spotkanie z 'Misiową przytulanką' odciśnie tak ogromny ślad na jej psychice. Był takim cudownym facetem! Ciało automatycznie zareagowało na wspomnie jego delikatnych ust i rąk, pokrywając się 'gęsią skórką'. Musiała to uczucie zwalczyć. Wiedziała przecież, że ta znajomość 'nie ma racji bytu'. Oboje pochodzili z tak różnych światów. On zupełnie nie zdawał sobie sprawy, z kim miał do czynienia.

Nie zamierzała go skrzywdzić. Szczególnie po tym, co jej ofiarował. Dawno nie czuła się tak 'zaopiekowana' przez faceta. Podarował jej tak wiele. Widziała w jego oczach autentyczną szczerość uczuć. Odwzajemniła je na tyle, na ile mogła sobie pozwolić. Może jednak podarowała mu zbyt wiele.  Mógł oczekiwać, że ta relacja będzie miała szansę być kontynuowana. Tak długo, jak oboje będą tego chcieli. Tyle, że ... ich chęci nie miały większego znaczenia. Ona musiała wracać. Do swojego życia, wypełnionego nauką oraz zbieraniem nowych doświadczeń podczas projektów. Również nowych wyzwań. Cieszyły ją sukcesy. Przybliżała się bowiem dzięki temu do chwili, gdy odbierze swój wymarzony dyplom. Zasłuży na szansę, aby stać się nie studentem Akademii, ale jej ... pracownikiem. W tych planach nie było niestety miejsca dla Teda. Może właśnie dlatego ... po raz kolejny 'salwowała się ucieczką', próbując pozacierać za sobą wszelkie ślady. Tym razem było łatwiej. 'Przytulanka' nie była wszak Czarodziejem ... a ten powracał do niej w snach. Mimo, że kolory ich dusz były inne ...

[ fragment ]

#piszęBoLubię     #różneTEKSTY   cykl: #Wiedźmy