Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rety!. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rety!. Pokaż wszystkie posty

piątek, 9 czerwca 2023

Wariacje z literami ...

Wsiadł do windy. Nacisnął jeden z 'guzików'. Ten najwyżej położony. Przyzwyczajał się do nowego otoczenia. Aklimatyzował - można byłoby rzec. A przynajmniej się starał ... od tych paru dni, odkąd się tutaj zjawił. Pokręcił delikatnie głową. Miał mieszane uczucia odnośnie tego projektu. Pewne aspekty wcale nie przypadły mu do gustu. Nie chodziło w zasadzie o 'kwestie materialne' - przydzielony mu lokal nie był w zasadzie takim złym miejscem. On akurat nie miał lęku wysokości, zatem ... mógł ze spokojem spoglądać przez okna swojej sypialni przed siebie lub w dół. Bądź też stojąc na balkonie, przylegającym do drugiego pomieszczenia, które można byłoby nazwać 'salonem' lub też 'pokojem dziennym'. Mieszkanko było nieduże, skromnie dość urządzone - choć wszelkie potrzebne sprzęty były na wyposażeniu. On doceniał jakiś tam rodzaj "minimalizmu", zatem na tę kwestię nie narzekał. Jego myśli jednak nieraz wracały do sprawy - może niewiele znaczącej dla innych - mianowicie: reguł obowiązujących podczas tworzenia aktualnych zespołów projektowych. Dotychczas liczyły one od kilku do kilkunastu osób. Każda miała swoje indywidualne, przydzielone zadanie. Większość sobie radziła z nim. Pojedyncze sukcesy składały się na triumf całej ekipy. Świadomość wygranej, mile łechtała 'ego' wszystkich, nie wspominając już o innych korzyściach. 

– "Dlaczego więc teraz mamy pracować w parach?" – niemal zżymał się na tę odgórną zasadę. Niespecjalnie podobała mu się jego ... obecna partnerka. Uprzedził się do niej od chwili, gdy stanęła - wyczytana przez jednego z prowadzących spotkanie - obok niego. Wyczuwał jakąś dziwną energię. Nie potrafił nazwać emocji, jakie go ogarniały, gdy była w pobliżu. – "Niepokój? Niepewność?" – wciąż jeszcze próbował znaleźć najbardziej pasujące słowa. Chciał uspokoić umysł, znajdując odpowiedź. Gdyby bowiem posiadł wreszcie wiedzę, mógłby poszukać rozwiązania tej niekomfortowej dla niego, sytuacji. Tymczasem tkwił w niejakim 'zawieszeniu', co uwierało go, niczym metka w ubraniu.

Winda nagle zatrzymała się. Myśli tak go zaprzątnęły, że zupełnie tym razem nie zwrócił uwagi na mijane piętra. Wydawało mu się, że ta 'podróż' trwała krócej, niż zazwyczaj. Wysiadł i skierował kroki do mieszkania, które w tym 'blokowisku' było jednym z wielu. Miało to zapewne jakieś tam swoje plusy, choć ... Jeszcze ich nie odkrył. Może jednak był tu zbyt krótko. Nie zdążył dostrzec wielu rzeczy, choć starał się wnikliwym okiem 'lustrować' otoczenie. Był przygotowany na różne 'niespodzianki', zdarzające się czasem w trakcie projektów, w które był do tej pory, zaangażowany. Wyciągał wnioski. Uczył się. Wciąż. I miał to robić przez kolejne etapy swego życia. 

Przebrał się w bardziej domowe ciuchy i wyszedł na balkon. Odkąd pierwszego dnia pojawił się tutaj i ujrzał ... pewien widok przed sobą, 'prywatne obserwacje' stały się jego hobby. A może nawet, punktami dnia. Czerpał z nich jakąś dziwną przyjemność. A jeszcze wcześniej doświadczał lekkiego dreszczyku emocji: "Czy zobaczy, czego się spodziewał?"

***

Musiała przemyśleć pewne istotne - z jej punktu widzenia - kwestie. Wciąż bowiem miała chaos w głowie. Różne pomysły pojawiały się, mieszały ze sobą w dzikim tańcu lub próbowały zwalczyć nawzajem, by ... Co? Udowodnić swoją 'lepszość'? Obawiała się, że wkrótce dopadnie ją coś w stylu 'migreny'. Tylko takiej 'twórczej'. Uśmiechnęła się lekko, rozbawiona własnymi myślami. "Gadanie" - nawet do siebie samej bez patrzenia w lustro - było pewną formą autoterapii. Pozwalało nabrać bezpiecznego i kojącego dystansu. Potrzebowała go. Zbyt często przejmowała się wieloma kwestiami. Była nadwrażliwa, choć miało to - w jej przypadku - pewne dobre strony. Rejestrowała emocje innych, widziała więcej ... Czerpała z takich sytuacji energię. 

***

Spostrzegł ją dopiero po kilku minutach. Wyszła, podobnie jak on - na balkon. Krótkie, jasne włosy sterczały nastroszone. Niedługo później i tak poddały się urokowi hulającego w okolicy, wiatru. Patrzył więc, jak próbuje przez chwilę okiełznać niesforne kosmyki, które marzyły może o tym, aby pofrunąć. Potem obserwował, jak stara się "odpalić papierosa", a później ... z jaką lubością wydycha szary dym. Zapatrzona gdzieś przed siebie. Lekko nierealna postać. I może dlatego tak fascynująca. Dla niego.

***

Wrzuciła niedopałek do popielniczki, po czym ostatnim spojrzeniem omiotła widok, jaki miała z balkonu. Wiedziała ... czuła, że powinna w zasadzie przygotowywać się do wyjścia. Obiecała znajomym, że pojawi się tego wieczoru w ich ulubionym lokalu. Kilka ostatnich spotkań ją ominęło. Przyczyny bywały różne. Jak to w życiu. Tym razem jednak, nic nie stało na przeszkodzie, aby dotrzymać obietnicy, a przy okazji - dobrze się bawić. Kochała tę swoją 'paczkę'. Ich obecność dawała jej poczucie szczęścia. Zapominała w ich towarzystwie o tym, z czym musiała się mierzyć każdego dnia - swojej prywatnej 'codzienności'. Teraz też potrzebowała jakiejś 'odskoczni' od krążących wokół niej myśli.

***

Nagle zniknęła z jego 'pola widzenia'. Nie potrafił ocenić, jak długo to może trwać. Stał więc przez następne minuty, mając "głupią nadzieję", że nałóg ponownie 'wypędzi ją' na balkon. Na próżno. Cofnął się więc, zerkając przelotnie na zegar. Był wczesny wieczór. Jednocześnie był to piątek, zwiastujący weekend. Myślał intensywnie, zdając sobie sprawę, że czasu ma niewiele. Aby połączyć odpowiednie wątki i odkryć całość obrazu. Nagle zaczęło mu się spieszyć. Poczuł rozpalający się wewnątrz, żar. 

***

Od kilku dni czuła się inaczej. Jakby utraciła 'osłonę' wypracowanej, anonimowości. Takie osiedla jak to, na którym zdecydowała się zamieszkać po różnych przeprowadzkach, nazywała ironicznie "blokowiskami". Skupione - czasem zbyt blisko siebie - wysokie budynki, nie pozwalały na to, aby doświadczyć czegoś takiego, jak: 'intymność'. Zawsze mógł ktoś cię zobaczyć. Przyjrzeć ci się. Oczywiście zdawała sobie sprawę, że może doświadczyć ... takiego 'ryzyka' - ale nie zamierzała też przed nikim i niczym uciekać. Chciała 'wmieszać się w tłum' na tyle, aby móc spokojnie pracować. Nie być nagabywana różnymi dziwacznymi i niekiedy niezbyt sympatycznymi, pytaniami. Męczyło ją to i zabierało energię. A tej przecież potrzebowała - jak każdy. 

***

Wrócił na balkon i ponownie spojrzał tam, gdzie mogłaby w tej chwili stać ... gdyby oczywiście była w domu. I o ile, poczułaby potrzebę zaaplikowania sobie, kolejnej dawki nikotyny. Zlustrował okna, mogące przynależeć do jej mieszkania. Nie znał rozkładu lokali, porozmieszczanych w okolicznych blokach. Nie interesowało go to zresztą specjalnie. Nie to, było jego zadaniem. Tyle, że ... nie było nim także obserwowanie nieznajomej kobiety. Ta aktywność mogła nawet negatywnie wpłynąć na realizację przydzielonego projektu. Nie zamierzał 'zawalić'. Nie na takim etapie, do którego wreszcie dotarł. Miał jednak jeszcze trochę czasu w zanadrzu. Postanowił go wykorzystać.

***

Nie chciała - przesadnie długo - zajmować się myślami, sugerującymi że jest obserwowana. A raczej, że zaczęła być. Nie miała 'bladego pojęcia', kto chciałby zajmować się jej postacią. Zatarła przecież wszelkie szlaki. Zmieniała wiele razy adresy oraz kończyła różne znajomości, aby móc osiągnąć wewnętrzny spokój. Poczucie wolności i niezależności, dzięki 'anonimowości'. Pragnęła żyć według własnych zasad, choć oczywiście wykorzystując zdobytą dotychczas wiedzę. O sobie samej, też ...

***

Przymknął na chwilę oczy. Zebrał całą posiadaną aktualnie energię w jednym, wybranym miejscu ciała. Wyostrzył wszystkie swoje zmysły. Prawie zniknął dla tego świata. Trwało to jednak krótko, więc nikt nie miał nawet szansy tego ujrzeć. Chyba, że byłby Magiem, jak on. Ona z pewnością nie pochodziła z jego Krainy. Miał takie przeczucie, choć zupełnie nie poparte - żadnymi 'dowodami'. Nie miał okazji spotkać jej przecież 'twarzą w twarz'. Nigdy nie rozmawiali. Był pewien, że widzi ją po raz pierwszy w życiu. Nie musiała mieć jakichkolwiek mocy ... – "Może to byłaby nawet interesująca sytuacja?" – pomyślał, po czym uśmiechnął się i powoli podniósł powieki.

***

Popchnęła drzwi i żwawym krokiem skierowała się w stronę, jednego z okolicznych przystanków. Czuła nawet - coraz przyjemniejsze - uczucie podekscytowania. Wyszła ostatecznie z domu. Zdecydowała się zostawić za sobą, te wszystkie nierozwiązane sprawy, wątpliwości, obawy, lęki i ... zapewne jeszcze wiele innych emocji. Teraz mogła skupić myśli na zupełnie czymś innym. Znacznie przyjemniejszym. Przez jej twarz przemknął swawolny uśmiech, a oczy na chwilę rozbłysły. Być może jednak, było to jedynie 'złudzenie optyczne', gdyż dzień był bardzo słoneczny. Promienie ziemskiej gwiazdy dotykały wielu różnych, ciekawych dla siebie - miejsc.

***

Kierując się instynktem oraz poniekąd 'wizjami', zmierzał do jednego z lokali, gdzie toczyło się tzw. 'życie towarzyskie'. Z zaciekawieniem rozglądał się po okolicy. Nigdy tu raczej nie był. Bądź otoczenie tak się zmieniło od ostatniego jego pobytu, że go nie rozpoznawał. Pierwsza opcja była zdecydowanie bliższa prawdy. Dotarł do celu. Otworzył drzwi i wszedł do środka. Wzrok ... Oj! bardzo pomalutku przyzwyczajał się - do panujących wewnątrz, warunków. Udało mu się jednak! Wypatrzył wreszcie zarys 'pulpitu" oraz jakiś, wolny 'stołek barowy'. 

***

Coraz bardziej cieszyła się na myśl, że ostatecznie - Tak! 'uległa' ... namowom jednej z bliskich jej koleżanek i zadeklarowała pojawienie się na spotkaniu. A potem ... bawiła się naprawdę znakomicie w gronie dawnych, ale jakże przyjaznych wciąż, znajomych. Opowiadali sobie różne historie z aktualnego życia, wspominali, żartowali, droczyli się ze sobą - jak kiedyś ... Czas mijał niepostrzeżenie, a kolejne kufle zbyt szybko stawały się puste. Postanowiła więc temu zaradzić. Chwyciła torebkę i skierowała się w stronę baru. Ujrzała jakąś 'lukę' w oblegających go postaciach i zdecydowała się skorzystać z okazji.

***

Zaskoczył go - choć był niezwykle delikatny - dotyk obcego ciała. Nie spodziewał się, że "zderzy się" z kimś, a na dodatek tym 'kimś' będzie kobieta. I to akurat ta ... Miał szansę, aby dowiedzieć się o niej więcej. Nadarzała się też okazja, aby odkryć, kim może być. Automatycznie przeprosił, a potem spojrzał wyżej, szukając jej oczu.

***

– "Widocznie nie tylko ja dostrzegłam, swoją szansę ... aby znaleźć się, jak najbliżej baru" – pomyślała, gdy odebrała 'wiadomość' - poczuła, nieznaną sobie energię. Musnęła ją być może? ale ona jednak zarejestrowała ten moment. Zaciekawiona odwróciła się w stronę jej 'źródła'. Kolejny impuls rozszedł się po jej ciele, gdy ... spojrzały na nią oczy - o naprawdę, interesującym kolorze. Były trochę jakby brązowe, ale rozświetlone barwą pomarańczy ... był w nich także - jakiś spokój wody, co nasuwało pewne skojarzenia. Nie mogła jednak znaleźć pasującego określenia na ich barwę. Nie była też w stanie powiązać wątków przez dłuższy czas. Wpatrywała się więc - jak zahipnotyzowana - w tęczówki nieznajomego faceta ... - bez świadomości, że zachowuje się niezbyt kulturalnie. I wtedy, nagle ją olśniło! Jego oczy miały ... kolor bursztynu.
Kim jednak mógł być, właściciel tak niezwykłych tęczówek? Dumała chwilę. Niespodziewanie! Coś do niej dotarło i wtedy! ... aż zabrakło jej tchu ...

***

Tak! jestem tego pewna!
Jasne! że ...

wyśniłam kiedyś sobie
- Ciebie! - wymarzyłam

na tworzeniu twej postaci
długie godziny spędziłam

owszem! mogę to przyznać
- że świetnie się bawiłam

... do czasu!
a raczej! chwili, gdy!

w świecie całkiem realnym
- twojego dotyku doświadczyłam

i nie wiedzieć w sumie czemu
tej jego energii się wystraszyłam

więc uciekłam i lekko spanikowana
- w odrębnych krainach się zaszyłam

Może - aby 'na przekór' sobie samej
- "snuć nowe wizje na jawie" ...

 - choćby takie,
jak te, właśnie 😎


[ fragment ]


#piszęBoLubię     #różneTEKSTY     cykl: #Wiedźmy

niedziela, 14 maja 2023

To może tylko Marzenie, ale ...

bądź!
- przy mnie
tak po prostu
i całkiem zwyczajnie ...
- moich snów spełnieniem

siądź!
- jak najbliżej
abym poczuła energię
'prezent' od kapryśnego Losu ...
- może czegoś jeszcze nie wiem

trąć!
- określoną strunę
bez konkretnych oczekiwań
nacisków, niepotrzebnej presji
- niczym wiatr swym powiewem

a potem już tylko
pozwól mi cieszyć się chwilą
jej niezwykłą aurą magiczności

abym zapomniała
lub też lekko odcięła się
od tego, co było w przeszłości

i poczuła znowu
te przedziwne dreszcze
"zagubienia w codzienności"

po to, by - może od nowa?
móc się nią rozkoszować
- tak długo, jak tylko sama
na to sobie pozwolę ...


Warszawa, 2023


niedziela, 28 listopada 2021

Co jest Baśnią, a co już! Grozą?

 – W co .. ty .. znowu! .. ze mną .. po-grywasz?! – cedził słowa przez zaciśnięte Złością ... i tak wąskie usta. Zastanawiała się, jak te powiązane ze sobą litery ... potrafią wyślizgnąć się z takich - zamkniętych bram - warg. Stosowały jakieś oliwki może? Czy lśniły potem od nich, czy ... ich ochronna moc działała tylko na czas przeprawy. – Nie obchodzi mnie .. kur-R-a! jak sobie poradzisz. Zasady tej gry były jasne od początku. W sejfie leży wciąż ta twoja ... czerwona teczka, w której .. sama dobrze wiesz, co się znajduje. Dowody. Papiery. Haki .. Nazewnictwo nie jest istotne, gdyż używamy różnych języków. Dobra! może i nie znamy się jednak! wystarczająco dobrze, aby ... – zawiesił nagle głos, a jego wzrok nabrał jakiegoś mętnego koloru. Nie była pewna, czego jest właściwie świadkiem. "Czy to jakiś  - przygotowany pod tzw. publiczkę - proces przemiany? Chwila dobrze wystudiowanego wizjonerstwa? Czemu niby miało to służyć? ..." – myśli zawirowały jej w głowie. Niespokojnie krążyły jak ptasie stado, wzburzone - tym razem informacjami zebranymi z innej przestrzeni. Nagle odczuła lęk. Przed tym czymś nieznajomym. Tym, co może za chwilę nastąpić. Ostrzegawczy dreszcz przebiegł przez jej ciało. Był jak sygnalizacyjna, pulsująca lampka. Szybko zakończył swój bieg, po czym bez skrępowania osiadł tam, gdzie było mu najwygodniej. W jej głowie. Wiedziała, że na podjęcie jakiejkolwiek decyzji, czasu ma niewiele.

Coraz więcej przestrzeni zaczął obejmować - rozdmuchany jego zachowaniem i słowami - żar popłochu w jej oczach. Poczuł się nieswojo. Nie zamierzał jej przecież straszyć. Wydawało mu się tylko, że ... i jej - jak pozostałej części zespołu wysłanego na tę misję - należy pokazać, kto trzyma tutaj władzę. To, co robił z oczami, to ... był taki 'trik', który w zasadzie wynikał z jego słabości. Ułomności może. Tak przynajmniej patrzył na tę kwestię, gdy był dzieckiem. Zrobił z tej dziwnej 'umiejętności' swój atut. Ilu jednak jemu podobnych nie potrafiło znaleźć rozwiązania podobnej sytuacji? Zapewne wielu nie dało rady pokonać własnych demonów. Strachów. Lęków. Mieli nadzieję, że po tamtej stronie czeka ich lepszy świat. Kolejna szansa, którą na pewno wykorzystają. Tyle tylko, że ... zapominali o ważnej zasadzie. Każde wcielenie wpływało na to następne. Nie można było 'przeskoczyć' sobie do lepszego świata, gdy ten poprzedni zostawiało się w ruinie. Tak to nie działało. Moc lubi mieć pewien spokój. Dąży do równowagi. Nie lubi zbyt częstych wahań nastroju .. choć nudy to też Ona nie lubi ...

[ fragment  #WitchesSeries ]

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Odkąd pamiętam, lubiłam "bywać sobie tu i tam". Rodzina żartowała sobie ze mnie, nazywając "PoWsinogą" .. kto wie? może jako Dziecko miałam lepszą orientację przestrzenną, niż teraz? Drzemie we mnie bowiem jakaś trudna do wytłumaczenia sympatia do zabaw lub gier, które kiedyś nazywane były "podchodami". Potem chyba zyskały status "gry miejskie", ale .. zasady były podobne. Była określona trasa (mapa), zadania do wykonania oraz 'pomoce' w formie wskazówek. Różnego rodzaju. Dobrze było mieć wtedy w Drużynie łebskich "ludziów". Byli trochę jak Liderzy, z którymi można przejść zwycięsko ... niemal każdą trasę. Takich, na których można liczyć. Niemalże w każdej sytuacji. To daje pewien komfort .. bezpieczeństwo .. zachęca też czasem do .. większej aktywności .. Człowiek myśli: "jeśli oni mogą, to ja też" - taka postawa jest z pewnością godna pochwały. To skojarzenie z podchodami i trasą doprowadziło mnie do koncepcji, która zakłada, że ... taka trasa może przypominać lekko scenariusz lub też harmonogram .. plan może .. 'rozkład jazdy' - jak żartują niekiedy. Miałam oczywiście swój plan na to wydarzenie, które odbyło się w przestrzeni lokalu o nazwie Sterta Scen. Znalazłam Partnerów Projektowych oraz Sojuszników, którzy własnymi pomysłami i energią, tworzyli go razem ze mną. Takie doświadczenia projektowe lubię i cenię sobie najbardziej. Zespół to trochę jak 'tymczasowa rodzina'. Powinniśmy zatem dzielić się tym, co mamy. Tak właśnie było. Wszystko zaczęło się układać w całość, o której wcześniej nie marzyłam.  

Plakat promujący wydarzenie
projekt graficzny: Motyl&Kabardini
 

Udało mi się, dzięki wsparciu z różnych stron (miast) Polski .. Otrzymałam także tę konkretną i namacalną pomoc - finansową (dzięki Drodzy za wpłaty na tamtą akcję) .. ale również tą duchową, którą trudno zmierzyć .. na którą można odpowiedzieć wyłącznie tym samym. Jestem gotowa na 'rewanż' Drodzy .. ja osiągnęłam obrany cel - zakończyłam ten projekt z poczuciem pewnego zadowolenia, choć oczywiście ... improwizacji też nie brakowało .. za mało natomiast - jak na moje oczekiwania - dotarło osób. Wierzę jednak, że Ci, którym udało się znaleźć w przestrzeni lokalu, dobrze się bawili.

zdj. Daniel Sagalovski => https://www.facebook.com/SDanidroid

Pierwsza część wydarzenia pt. "Czy to jeszcze Baśń, czy już Groza?" (ten tytuł wymyśliła Monika z #Kabardini) .. zakładała moją rozmowę z Anną. Umówiłyśmy się, że nie będę przesyłać żadnej długiej listy pytań, tylko podam ogólnie zagadnienia, które chciałabym poruszyć. Bywałam wcześniej na spotkaniach autorskich, na których gościła. Tych, organizowanych przez różne osoby. W głowie klarował już mi się - na bazie zasłyszanych od Anny odpowiedzi na zadane przez kogoś innego, pytania - pomysł na ... zaiste! Autorskie Spotkanie. Takie, które przebiegnie według mojej wizji, czy też scenariusza. Wiedziałam, że chcę zorganizować je w zupełnie inny sposób, niż jest to w zwyczaju. Chciałam, aby uczestnicy poznali Annę z różnych perspektyw. Przede wszystkim oczywiście, jako - części z Was też na pewno - znaną w kręgu autorów piszących teksty mieszczące się w gatunku Grozy, pisarkę. Autorkę dwóch powieści. Debiut z marca 2020 "Diabeł zza okna" oraz kolejna pozycja ciesząca się podobnie wielkim zainteresowaniem wśród znawców gatunku - "Kuklany Las" (kwiecień 2021). Próbowałam wypytać moją Rozmówczynię i Gościa Specjalnego zarazem, o plany na przyszły rok, ale ... rozumiem, że potrzebujemy niekiedy zachować dla siebie pewne sekrety. Bądź wstrzymać się przez jakiś czas z ogłoszeniem ich publicznie. Zastanawiałyśmy się razem z publicznością - choć zabrakło czasu na pytania właśnie od Uczestników, za co przepraszam .. - ile właściwie jest w jej twórczości Baśniowości, a ile tytułowej Grozy. Oraz z czego to wynika. Anna ma niezwykły talent do tworzenia ciekawych i zagadkowych opisów. Proste sytuacje nabierają za pośrednictwem pisanych przez Nią słów, nowych wymiarów. Dostrzega to, czego inni nie widzą, bądź postrzega to inaczej i potrafi o tym interesująco opowiedzieć. Właśnie w swoich książkach. A że te Jej opowieści rozbudzają niektóre nasze lęki albo strachy? Myślę, że każdego Autora może cieszyć fakt, że wzbudza swoją literaturą określone emocje. 

zdj. Daniel Sagalovski

zdj. Daniel Sagalovski

Anna nie tylko ciekawie pisze. Fragment powieści, którą debiutowała, przeczytała swoim niezwykłym głosem ... Pani Ilona Chylewska. Aktorka teatralna (kiedyś blisko związana z Teatrem Roma .. obecnie z Teatrem Wielkim Opery Narodowej). Oczarowani byliśmy wszyscy, łącznie z samą Autorką, która .. przyznała potem, że doznała własnych emocji, słuchając .. niby znanego sobie tekstu. Mój Gość jednak woli iść do przodu i przyznał, że po wydaniu każdej z napisanych książek .. czuje się tak, jakby zamykała pewien etap .. drzwi do .. zachowując oczywiście klucze, ale .. nie korzystając z nich zbyt często. Anna to dusza Włóczykija. Lubi sobie wędrować niespiesznie i trochę tak "bez celu". Inspirację do pisania czerpie często z takich właśnie podróży. Jak się okazało bowiem, kanwą każdej z książek było określone miejsce. Było jak impuls, który zainicjował dalszy ciąg zdarzeń. Ważne jest jednak, aby zachować pewną dyscyplinę w pisaniu. Określić sobie pewne ramy i zasady pracy. Aby się nie zatracić, bo życie poza opowieściami w głowie Autora istnieje. To ono zresztą jest największą inspiracją do dalszych poszukiwań. Osoby przybyłe do lokalu, mogły posłuchać też kilku zabawnych opowiastek ze świata osoby piszącej. Tak! Niekiedy wydaje się nam, że znaleźliśmy cudowne słowa, takie które dadzą nam literacką chwałę. Nawet zapisujemy je w środku nocy, bo .. Cóż! taki notes z długopisem to takie trochę "must have" każdego, kto chce iść tą drogą liter. Życie weryfikuje niekiedy nasze wyobrażenia i to .. co jeszcze może O-lśniło w po-Mroku nocy ... w świetle dnia wygląda już mniej wspaniale ..

zdj. Daniel Sagalovski

zdj. Daniel Sagalovski

zdj. Daniel Sagalovski

Anna Musiałowicz to Kobieta o różnych zainteresowaniach. Zapomniałam zapytać o tę grę w szachy, niestety .. Zdążyłam jednak - poniekąd zgodnie z harmonogramem - zaprosić na scenę inną Ciekawą Kobietę. Partnerkę projektową Anny, o imieniu Beata. To poniekąd właśnie imiona nadały nazwę temu, czym zajmują się wspólnie Dziewczyny. Każda z Pań bowiem .. nosi w sobie pasję do ozdabiania - w tym wypadku ubrań, z przewagą damskich części garderoby. Konkretnie sukienek. Każda z nich - nie za sprawą różdżek, tylko drzemiącego w dłoniach Anushki i Betushki - talentu oraz też wewnętrznych wizji .. staje się wyjątkową kreacją. Jedyną w swoim rodzaju. Urzekły mnie te stroje. Oglądałam zdjęcia z pokazów i wystaw. I oczywiście zapragnęłam, aby choć namiastkę tej twórczości mojego Gościa spoza Warszawy, także pokazać. Udało mi się to, choć .. były momenty zwątpienia. Sam mini-pokaz miał bowiem trwać zaledwie 10-15 minut. "Kto będzie chciał podarować mi kilka godzin ze swojego dnia na te kilka minut 'chwały' na scenie?" – rozmyślałam ponuro w czterech ścianach pokoju w środku bezsennych nocy. 

Powinnam była bardziej wierzyć .. i ufać moim Przyjaciołom, którzy nie zostawili mnie samej w tym projekcie. Nagle okazało się, że SZEŚĆ Pań, z których nie znałam połowy .. zgodziło się wystąpić w roli Modelek. Taką też stała się Pani Ilona Chylewska. Fantastycznie mieć tyle talentów w tak drobnej postaci. Przyjemnie było podglądać przygotowania do pokazu. Oglądanie sukienek, z których każda kolejna wywoływała jakiś przynajmniej 1-2 odgłosy zachwytu. Fakt! Mimo, że preferuję spodnie, to ... ta stworzona na nowo (Dziewczyny z projektu Anushka&Betushka wykorzystują dostępne ubrania, więc .. trochę też działają w stylu #eko .. ) kolekcja takiej niepowtarzalnej odzieży dla Kobiet .. także Wiedźm, bo .. pokazowi towarzyszyła trochę gotycka muza .. zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Sądzę, że nie tylko na mnie. Zerknijcie proszę, jak macie chwilę, na udostępnione mi zdjęcia ... ( Podziękowania ślę do Daniela)

zdj. Daniel Sagalovski

Lubię to wspólne zdjęcie .. Modelki wraz z Autorkami .. 

zdj. Daniel Sagalovski

To nie był jednak koniec niespodzianek, przewidzianych na ten wieczór. Tą ostatnią część pomogli mi przygotować w tajemnicy wielkiej .. Przyjaciele ze Słonecznej Rodziny. Anna chyba była prawdziwie zaskoczona, gdy zapowiedziałam na scenę mojego Kolegę Vłodka i męski skład Ekipy #SunsetBulvar .. 

zdj. Daniel Sagalovski

zdj. Daniel Sagalovski

zdj. Daniel Sagalovski

zdj. Daniel Sagalovski

zdj. Daniel Sagalovski

zdj. Daniel Sagalovski

Sądząc z obserwowanych reakcji uczestników spotkania .. Artyści wzbudzili sympatię. Mnie bardzo się podobało. Żal było opuszczać gościnną przestrzeń. Nawet jeśli w głowie już miałam - trochę może jak Anna - myśl, że wrócę tu za tydzień .. na imprezę #WiedźmowePARTY pt. #BlackFRIDAY organizowaną ponownie z moją Projektową Partnerką Moniką z #Kabardini .. ale to już zupełnie inna historia .. 

zdj. Daniel Sagalovski


PODZIĘKOWANIA ślę do mężczyzny o imieniu Daniel.
Znajdziecie jego prace na jego profilu = FEJS ...
Udostępnione zdjęcia otrzymałam bez żadnej obróbki - nadmienię może dla ścisłości .. dla Zainteresowanych tą informacją.

#piszęBoLubię #SUBIEKTYWNArecenzja #myDREAMof ..  #WitchesSeries


–